Wspomnienie o profesorze dr hab. Janie Dowgiałło

jan dowgiałło

Profesor dr hab. Jan Dowgiałło (1932 – 2019)

Urodzony 29 lutego 1932 r. w miejscowości Nowomalin (pow. Zdołbunów, Wołyń). Po aresztowaniu przez wkraczające w 1939 r. do Polski wojska sowieckie ojca, oficera WP (stracony w 1941 r. w Kijowie) Jan znalazł się wraz z rodziną na okupowanej przez Niemców części Polski. Szkołę średnią ukończył i maturę uzyskał w 1949 r. w Społecznym Liceum Ogólnokształcącym ZNP w Gdyni – Orłowie.

W latach 1949-50 studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej, a następnie przeniósł się na studia geologiczne na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Poznańskiego. Studia te kontynuował na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w 1953 r. uzyskał stopień magistra filozofii w zakresie geologii z paleontologią.

Pracę zawodową rozpoczął w 1953 r. w Przedsiębiorstwie Geologiczno-Fizjograficznym i Geodezyjnym Budownictwa Miejskiego „Geoprojekt” w Warszawie na stanowisku technika samodzielnego, a następnie projektanta. W 1956 r. został przyjęty na stanowisko asystenta na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, w 1957 r. rozpoczął pracę w podlegającym Ministerstwu Zdrowia Przedsiębiorstwie Państwowym „Obsługa Techniczna Uzdrowisk”, gdzie (z przerwami na wyjazdy zagraniczne) pracował do 1963 r. na stanowisku kierownika Pracowni Geologicznej i zastępcy Głównego Geologa Centralnego Zarządu Uzdrowisk.

Po uzyskaniu w 1963 r. na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego stopnia doktora nauk przyrodniczych rozpoczął pracę w Instytucie Balneoklimatycznym w Poznaniu (Oddział w Warszawie) na stanowisku kierownika Pracowni Geologicznej.

W 1973 r. uzyskał na Wydziale Geologii stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych i nominację na stanowisko docenta w Instytucie Balneoklimatycznym. W styczniu 1973 r. rozpoczął pracę w Zakładzie (później Instytucie) Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk, na stanowisku kierownika Samodzielnej Pracowni Hydrogeologii.

W latach 1974—2014 był członkiem i (okresowo) przewodniczącym Rady Naukowej ING PAN. Pracę w ING PAN zakończył w 2013 r. Od 1957 r. do 2019 członek Komisji Dokumentacji Hydrogeologicznych (początkowo w Centralnym Urzędzie Geologii, później przy Ministrze Środowiska). Od 1981 członek Komitetu Nauk Geologicznych PAN. Wieloletni członek stowarzyszenia International Association of Hydrogeologists, założyciel i przewodniczący Komisji Wód Mineralnych i Termalnych CMTW-IAH, Członek Honorowy IAH.

Szkolenia i prace zagraniczne:

1958 – Instytut Hydrologii i Klimatologii Uniwersytetu Paryskiego, Paryż, Francja – staż 3 miesiące.
1964 – Związek Uzdrowisk Republiki Federalnej Niemiec, Krefeld, RFN – staż 3 miesiące.
1970 – Międzynarodowy Instytut Badań Geotermicznych, Piza, Włochy – staż 9 miesięcy.
1976-1977 – Program Rozwoju ONZ, projekt: „Poszukiwanie i wykorzystanie energii geotermicznej w Indiach”, New Delhi, Indie – hydrogeolog.
1981-1984 – Światowa Organizacja Zdrowia, projekt: „Zaopatrzenie w wodę wsi” – Sana’a, Arabska Republika Jemenu – hydrogeolog.
1990 -1994 – Państwo Izrael, Tel-Aviv, Izrael – ambasador R. P.
1995 – Uniwersytet Bordeaux III, Talence, Francja – wykładowca.

Dorobek naukowy i zawodowy:

  • tytuł profesora zwyczajnego;
  • doktoranci wypromowani: 4;
  • publikacje: ok. 140 (w tym 105 prac oryginalnych i 5 książek);
  • projekty, ekspertyzy, koreferaty: ok. 250;

Odznaczenia i wyróżnienia:

  • Złoty Krzyż Zasługi – 2006;
  • Nagrody Sekretarza Naukowego PAN: – 1975,1981;
  • członkostwo honorowe Międzynarodowej Asocjacji Hydrogeologów – 2005;
  • Złota odznaka „Zasłużony dla uzdrowisk polskich”-1989;
  • nagroda im A. Bacci (Studium Hydrologicum Parmense), Parma, Włochy) – 1993;
  • członkostwo honorowe Polskiego Stowarzyszenia Geotermicznego – 2008;
  • medal „Zasłużony dla Polskiej Hydrogeologii” – 2016;
  • nagroda Ministra Środowiska „Geologia 2017”

Działalność społeczna:

1980-1981 – z-ca Przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZ „Solidarność” w ING PAN, delegat na I Zjazd NSZZ „Solidarność”;
1989-1990 – przewodniczący Ogólnopolskiej Komisji Porozumiewawczej NSZZ „Solidarność” w PAN, delegat na II Krajowy Zjazd NSZZ „Solidarność:;
1995-2015 – prezes Fundacji „Polska Katedra w Uniwersytecie Jerozolimskim;
1996-2014 – członek Za-rządu Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk;
1996-2013 – członek Zarządu Polskiej Rady Ruchu Europejskiego